O mnie
Urodziłem się w Święcianach, obecnie Litwa, w rodzinie lekarskiej.
Od początku nauki – studenckie Koło Naukowe Fizjologów oraz pobyt po drugim roku na stażu w szpitalu w Oslo (Norwegia).
Po uzyskaniu dyplomu, typowa droga akademicka od asystenta do profesora belwederskiego i zwyczajnego w Klinice Ginekologiczno-Położniczej Akademii Medycznej w Białymstoku.
Moje całe życie zawodowe to praca równoległa „przy łóżku pacjentki” z prowadzeniem intensywnych badań naukowych, z tworzeniem warsztatu laboratoryjnego i z moją osobistą satysfakcją współpracy w tym początkowym okresie z prof. dr hab. Janem Stasiewiczem (Klinika Gastrologii AMB), gdzie korzystano z modeli moich eksperymentów z mięśniami macicy, adaptując niektóre szczegóły metodyczne do mięśni jelita i układu żółciowego (refleksja osobista profesora).
Ta moja pasja zaowocowała bardzo ścisłą (przez okres 45 lat) międzynarodową współpracą z Uniwersytetem w Lund (Szwecja) i z grupą angielskich badaczy.
I jak zwykle zadecydował w życiu przypadek – Prof. Lars Philip Bengston (kierownik Kliniki Ginekologiczno-Położniczej) zwrócił się z prośbą o przesłanie danych technicznych aparatury, prowadząc o podobnym charakterze eksperymenty.
To spowodowało serdeczną przyjaźń z Profesorem i Profesorami Matsem Akerlundem i Satishem Batrą i pozwoliło na obronę pracy na stopień doktora medycyny tej uczelni. To spowodowało realizację licznych grantów zagranicznych, wniosków patentowych oraz publikacji w wysoko impaktowanych czasopismach, z czynnym ustnym przedstawianiem (invited person, oral presentation) na Kongresach w wielu zakątkach świata i naszego kraju.
Krótki rys historyczny
Święciany – obecnie Litwa
Lauda – region etnograficzno-historyczny na terenie obecnej Litwy. Do drugiej wojny światowej zamieszkiwali go głównie Polacy (w 1920 roku 55% ogółu ludności), w tym potomkowie słynnej szlachty laudańskiej. W „Potopie” Sienkiewicz ukazał ocenę negatywną słynnych rodów magnackich. Początkowo szlachta szła za przykładem tej grupy, pozostało tylko kilka nielicznych rodów, które później nawracały zdrajców. Przedstawiciele tej grupy społecznej to szlachta laudańska: M. Wołodyjowski – doskonały charyzmatyczny żołnierz, Jan Skrzetuski – wielce oddany oficer i patriota, A. Kmicic – odważny, porywczy (za: autorem M. Stachowiczem 2004-02-29).
I jeszcze jeden wzruszający opis:
„Wieczór spędzony w dworku na Laudzie nigdy przedtem ani później nie słyszałem polskich dzieci tak pięknie deklamujących patriotyczne wiersze i tańczących polskie mazurki krakowiaki i kujawiaki – tak silnego przywiązania do polskości, kultury i tradycji narodowej”
Leon Mitkiewicz – Żółtek, attache wojskowy przy poselstwie Rzeczypospolitej Polskiej w Kownie, książka „Wspomnienia Kowieńskie” 1938-1939 (Wydawnictwo w Londynie 1968r.).
Moje korzenie i dziedzictwo
Ojciec – Jan Laudański urodzony na Litwie, gm. Pacunele (opisana w Potopie H. Sienkiewicza), inżynier melioracji i geodezji (studia na Uniwersytecie Witolda Wielkiego w Kownie w okresie międzywojnia).
Mama – Janina Laudańska z d. Andrzejewska ur. w Mitawie (Kurlandia) – lekarz pediatra (Uniwersytet Wileński) stworzyła po wojnie od podstaw lecznictwo szpitalne z oddziałem pediatrii w Ostródzie, leczyła wiele pokoleń dzieci.
A po wojnie dom rodziców w Ostródzie stał się wspólnym gniazdem dla rodziny przybywającej z Syberii (Kazachstan, Irkuck, Jenisej).
W książce J. Żenkiewicza „Ziemiaństwo polskie w Republice Litewskiej w okresie międzywojennym” na pozycji 521 jest wymieniony Piotr Laudański (brat rodzony mojego ojca Jana) z opisem majątku w Bejmaniach, gm. Pacunele, powiat Poniewież, który wraz z żoną i dziećmi przez okres trzech lat ukrywał i opiekował się żydowską rodziną w swoim domu…
A w gimnazjum w Poniewieżu mój ojciec Jan wspólnie z doc. Adamem Dowgirdem siedzieli razem w jednej ławce. Docent Dowgird, znakomity polski chirurg wprowadził nowoczesne metody operacji serca i płuc. Przez wiele lat był dyrektorem i ordynatorem w Szpitalu Wojewódzkim w Białymstoku.
Na zdjęciach poniżej letnie spotkania w ogrodzie w Ostródzie przedstawicieli całej chorągwi szlachty laudańskiej: Mackiewiczów, Montwiłłów, Dowgwiłłowiczów, Sawickich, Andrzejewskich i Laudańskich.
Ulica Długa 26 w Warszawie – trochę historii na wizytówce
Pałacyk Marii z Lubomirskich Radziwiłłowej. To miejsce Starego Miasta jest nam szczególnie bliskie – w połowie lat 30-tych ubiegłego wieku mieszkał w tej okolicy i studiował filozofię a następnie weterynarię na Uniwersytecie Warszawskim im. J. Piłsudskiego ojciec mojej żony i mój teść.